روز جانبار

1. امام سجاد علیه السلام فرمودند:
«رحم الله عمی العباس فلقد آثر وابلی وفدی اخاه بنفسه حتی قطعت یداه; خداوند رحمت کند عمویم عباس را که حقیقتا ایثار و جانبازی نمود و جانش را فدای برادر نمود تا آنجا که دستهایش قطع شد .» (بحارالانوار، ج 44، ص 298; تنقیح المقال، ج 2، ص 128 ).
2 . امام صادق علیه السلام فرمود:
«اشهد لقد نصحت لله ولرسوله ولاخیک فنعم الاخ المواسی; شهادت می دهم که تو برای خدا و رسولش و برادرت خیرخواهی نمودی، پس تو چه نیکو برادر فداکار بودی .» ( مفاتیح الجنان، زیارتنامه حضرت عباس علیه السلام .)
3 . امام زمان علیه السلام در زیارت ناحیه مقدسه خطاب به عمویش عباس می فرماید: «السلام علی ابی الفضل العباس المواسی اخاه بنفسه; سلام بر ابوالفضل العباس که با جان خویش با برادر همدردی [و برای او فداکاری] نمود .»
4. استاد شهید مطهری می گوید:
«آرزوی علی علیه السلام در ازدواج با ام البنین در وجود مقدس حضرت ابوالفضل علیه السلام تحقق یافت .» (حماسه حسيني، ج2، ص59)
آیت الله العظمی محمدعلی اراکی ، فقیه ، مرجع تقلید شیعه در ۲۴ جمادیالثانی ۱۲۷۳ (ه- ش) در شهر اراک به دنیا آمد.وی داماد حاج محمد ابراهیم خوانساری و باجناق آیت الله عبدالکریم حائری یزدی نیز محسوب می شود .آیت الله اراکی پس از مهاجرت عبدالکریم حائری یزدی به قم از اراک به قم رفت و تا پایان عمر در حوزه علمیه قم ساکن شد.این مرجع تقلید شیعه در اواخر عمر به شیخ الفقهاء و المجتهدین ملقب شد.
آیت الله اراکی در تاسیس حوزه علمیه قم مشارکت داشت و پس از وفات سید محمدرضا گلپایگانی به عنوان یکی از مهمترین مراجع تقلید شیعیان ایران شناخته شد.وی پس از یادگیری خواندن و نوشتن ، در نوجوانی وارد حوزه علمیه اراک شد و در درس سید جعفر شیثی حضور یافت.دروس سطح را نزد سید محمدتقی خوانساری گذراند و هم زمان با تحصیل دوره سطح، در درس شرح منظومه محمدباقر اراکی شرکت کرد.وی همچنین در درس آقا نورالدین اراکی و عبدالکریم حائری یزدی نیز شرکت کردهاست.مناسک حج ، توضیح المسائل ، رساله استفتائات ، کتاب النکاح و الطلاق ، شرح و حاشیه بر عروة الوثقی،حاشیه بر درر الاصول عبدالکریم حائری ، تقریرات درس محمد سلطان العلماء اراکی ، تقریرات درس فقه سید محمدتقی خوانساری ، تقریرات درس فقه و اصول عبدالکریم حائری یزدی ومقدمه بر تفسیر «القرآن و العقل» سید نورالدین اراکی از جمله آثار اوست.این عالم ربانی و مرجع بزرگ شیعیان جهان پس از عمری تلاش در راه ترویج احکام الهی و اخلاق نبوی در ۸ آذر ۱۳۷۳ (ه- ش) در شهر مقدس قم چهره در نقاب خاک کشید و در حرم حضرت فاطمه معصومه آرام گرفت.
هرگز نمیرد آنکه دلش زنده شد به عشق ثبت است بر جریده عالم دوام ما
حکیم فردوسی درنامور نامه یا شاهنامه گرانمایه خود برای دانش و دانائی اهمیت زیادی قائل بوده است. فردوسی در شاهنامه به دانش ، دانائی ، خردمندی و دانشوری به صورت مکرر اشاره داشته و برای دانش و فرد دانشور و دانشمند ویا افراد بی دانش ، ویژگی های ذکر کرده است .
اول نکته که مورد اشاره فردوسی بوده ، این مطلب است که دانش و دانائی موجب توانائی و قدرت فرد یا حتی جامعه است و دانش است که فرد پیر را جوان و نیرومند می گرداند . بیت زیر از شاهنامه فردوسی که دانایی را همسنگ توانایی می شمارد ، بالای دروازه ها و سردر مراکز آموزشی و دانشگاهی را مزین کرده است و به صورت یک ضرب المثل معروف در زبان فارسی در آمده است :
توانا بود هر که دانا بود
ز دانش دل پیر برنا بود
نکته مهمی دیگری که حکیم فردوسی در شاهنامه بدان اشاره وتاکید دارد آن است که فردی که دانش و دانایی دارد بایستی پرودگار بزرگ را بشناسد و از دانش خود برای نزدیک شدن به خدا استفاده کند زیرا منشا و مبدا دانش ایزد یکتا است . یعنی اول خود را بشناسد سپس خدای را بشناسد و راست کردار بوده و به سوی اخلاق متعالی گرایش داشته و به سوی یزدان پاک برود . کسی که یزدان را بشناسد از روی علم و دانش از یزدان ترس دارد و با مردم به نیکویی رفتار می کند . انسان با دانش ، نیکی و انسانیت را می شناسد و سعی دارد بر دانش خود بیفزاید چون خداوند انسان های با دانش و دانایی را می ستاید .
ز دانش نخستین ، به یزدان گرای
کجا هست و باشد ، همیشه بجای
***
به دانش ز یزدان شناسد سپاس
خنک مرد دانا و یزدان شناس
***
دگر آن که دارد ز یزدان سپاس
بود دانشی مرد نیکی شناس
***